اساتید و چهره‌ها

آشنایی با اساتید فرش ایران:

استاد حسین طاهرزاده بهزاد

یکی دیگر از فضا‌هایی که کار‌های هنری نفیسی از هنرمندان ایرانی در آن جا گرفته اداره هنر‌های زیباست که ساختمان آن در محل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار دارد. طبق خاطرات نوشته‌ شده استاد حسین بهزاد، مسئولیت این بنا که آن زمان به مدرسه صنایع قدیمه معروف بود به او سپرده شد و همچنین کارگاه زری‌بافی راه‌اندازی و آموزش این هنر به عهده استاد حبیب‌الله طریقی سپرده شد. استاد بهزاد برای راضی‌کردن استاد طریقی رنج بسیاری کشید چرا که او نمی‌پذیرفته هنرش را به دیگران آموزش دهد و معتقد بوده هنگامی که فنون این کار را به هر کسی آموزش دهم فردا رقیب و دشمنم خواهد شد! استاد بهزاد بعد‌ها به حرف استاد طریقی می‌رسد چرا که همان شاگردانی که خودش تربیت کرده بود، بعد‌ها با او دشمن شدند.

استاد بهزاد در بخشی از خاطراتش آورده است: «قسمت خاتم‌سازی و کاشی‌پزی نیز به این مجموعه علاوه شد. یک مدرسه رنگرزی هم برای تربیت‌کردن رنگ‌رزان تاسیس شد. قسمت نقاشی و مجسمه‌سازی هم به عهده آقای ابوالحسن صدیقی محول شد که مدرسه به نام مدرسه عالی صنایع قدیمه و مدرسه عالی صنایع جدیده دایر گردید. زمانی که فرهنگستان می‌خواست کلمات عربی را برداشته، به جای آن کلمات فارسی بگذارد صنایع قدیمه، هنرستان عالی هنر‌های زیبای ایران نامیده شد. نجاتعلی نعمت‌اللهی معلم روغن‌کاری، محمدحسین صنیع‌خاتم معلم خاتم‌سازی، استاد احمد امانی آباده‌ای معلم منبت و مشبک‌کاری و حسین مودت معلم کاشی‌پزی بودند.»

مسئول این مجموعه یعنی حسین طاهرزاده بهزاد متولد ۱۲۶۶ در شهر تبریز به دنیا آمد و خانواده‌ای روحانی داشت؛ بنابراین با توجه به مساعد نبودن شرایط زمانه و نظر والدینش، نقاشی را به صورت پنهانی پیش استاد آقا میرغفار که از نقاشان مشهور آن زمان بود، یاد گرفت. علاقه به کاریکاتور و کشیدن آن، او را گهگاه وادار به همکاری با روزنامه ملانصرالدین می‌کرد و برای تکمیل معلومات خود سه سال در مدرسه هنر‌های زیبای تفلیس تحصیل کرد.

او بعد از مدتی عازم استانبول شد و نقاشی را در مدرسه صنایع ظریفه یا همان آکادمی هنر‌های زیبای فعلی پیش استادان عثمانی و ایتالیایی یاد گرفت و شاگرد اول در رشته نقاشی شد. همچنین در مدرسه خطالین استانبول معلم مینیاتور و تذهیب شد و در وزارت اوقاف عثمانی و موزه‌های شهر استانبول مأمور مرمت کتاب‌های مینیاتور قدیم شد. او بعد از مدتی در مدرسه قالی‌بافی ترکیه کار کرد. حتی امپراطور اتریش و مجارستان به خاطر دریافت یکی از آثار او، یک سنجاق طلا با آرم سلطنتی اتریش را برای قدردانی به استاد هدیه کرد. همچنین محمدحسین میرزای قاجار، ولیعهد احمدشاه که شیفته آثار هنری بهزاد در استانبول شده بود، لقب مزین‌السلطان را به استاد داد و از او دعوت کرد به ایران برگردد.

در سال ۱۳۰۸ استاد به اتفاق خانواده‌اش به تهران برگشت و نخست به ریاست نقشه‌کشی موسسه قالی و سپس به ریاست صنایع قدیم و هنرستان هنر‌های زیبا منصوب شد. وی موزه هنر‌های زیبا یا همان هنر‌های ملی را تأسیس و مدّت چندین سال در تهیه تابلو‌های بزرگ و تزئینات کاخ مرمر و کاخ‌های دیگر تلاش کرد.

استاد بهزاد یک سال هم به آلمان سفر کرد و در تهیه نقاشی‌های چند کتاب برای ناشران ایرانی، از جمله کتاب هزار و یک شب فعالیت کرد. او در سال ۱۳۲۴ به علت بیماری قلبی از پست خود کناره‌گیری کرد و بعنوان نماینده دولت ایران در نمایشگاه بین‌المللی ازمیر ترکیه شرکت کرد. بعد‌ها به دعوت وزارت فرهنگ ترکیه به عنوان استاد در آکادمی هنر‌های زیبای استانبول استخدام و چند سال مشغول تعلیم هنر‌های سنتی بود تا اینکه در سال ۱۳۴۱ به علت بیماری قلبی در استانبول درگذشت و به وصیت آن مرحوم پیکرش به تهران منتقل و در بقعه امامزاده قاسم (ع) به خاک سپرده شد.

بیش از ۴۰۰ فقره مقالات هنری، تابلو‌های مینیاتور، آبرنگ، رنگ روغن، تذهیب نقشه‌های قالی و کاشی‌کاری از استاد بهزاد به جا مانده است. همچنین اثر «شاه شجاع و خواجه حافظ» با امضای «حسین طاهرزاده بهزاد ۱۳۳۳ استانبول» در حراج تهران بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان برآورد قیمت شد و به مبلغ ۱۳۰ میلیون تومان فروخته شد.

دیدگاه ها

  • هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!

نظرات شما:

  • نظرات حاوی هرگونه توهین و یا نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظرات به غیر از زبان فارسی و یا غیر‌مرتبط با مطلب، منتشر نمی‌شود.