بانک جامع اطلاعات فرش و دست بافته های ایران
 

  جستجو
 موزه فرش  
بازرگاني سبحه
 OldCarpet.com  
 مجله گره  
 مجله هالي
 سازمان توسعه تجارت ايران
 Miri Iranian Knots
 ICOC
 Araghchi Carpet
 DOMOTEX
 مرکز ملي فرش
 فرش در آيينه مجلات
 دسترسي اعضا
نام:
رمز عبور:


عضو جديد






 

نظر بدهيد! 

نسخه چاپ

 ارسال براي ديگران

 بازگشت




تاريخ درج: 26/9/86


گزارش دومين روز گردهمايي گنجينه‌هاي از ياد رفته هنر ايران



86/9/26 - کارپتور
    
    اولين نشست دومين روز گردهمايي «گنجينه‌هاي از ياد رفته هنر ايران» در مجموعه آسمان فرهنگستان هنر برگزار شد.
    
    به گزارش روابط عمومي فرهنگستان هنر، روز دوم نخستين گردهمايي «گنجينه‌هاي از ياد رفته هنر ايران» با نشستي به رياست سيدعبدالمجيد شريف‌زاده و با سخنراني حبيب الله درخشاني، محمدمهدي هراتي و عمار حقيقي در مؤسسه آسمان فرهنگستان هنر برگزار شد.
    

    در ابتدا حبيب الله درخشاني، پژوهشگر و استاد دانشگاه، در مقاله‌اي تحت عنوان «كرامت دست و پارسائي تفكر» هنرهاي صناعي را داراي كرامتي شگفت و حيرت انگيز برشمرد و گفت: «‌دست آنگاه كه با نيت، التفات و تفكر درست و حقيقي همراه باشد هنري اثربخش، جاوداني و ماندگار را پديدار مي‌سازد.»
    وي ادامه داد: «آثاري كه از روي خلوص نيت به وجود مي‌آيد و در هنرهاي ماندگار به يادگار مي‌ماند نشاني دارد از پارسايي تفكر، كه در هنرهاي ديرينه ما به ظهور رسيده است و ما نيوشاي حقيقت آن هستيم. اينك ما همواره در گفتگو با گذشته هستيم.»
    درخشاني اين گفتمان را داراي دو خصلت زباني و ديالكتيكي دانست و افزود:‌ «اين دو خصلت فقط در مكالمه با گذشته به دست مي‌آيد و آن افق مشترك است كه ما با تكيه بر گذشته و پيشينه خود بدان نزديك مي‌شويم، با آن در گفتگو هستيم، بدان خرسنديم و در نهايت خود را با آن منطبق مي‌سازيم.»
    اين استاد دانشگاه اظهار داشت: «هنرها زنده و حيات بخش‌اند و پيوسته گسترش مي‌يابند؛ ولي بيم از ياد رفتن خيلي از آنها مي‌رود و برخي هنرها در برخي نمونه‌ها منسوخ شده‌اند.»
    
    
IMG_0017.jpg
IMG_0017.jpg

    مروحه،گنجينه از ياد رفته
    بعد از درخشاني، محمدمهدي هراتي، عضو گروه هنرهاي سنتي فرهنگستان هنر، مقاله خود را تحت «بادران يا مُروَحه، پديده‌اي هنري و ناشناخته از گنجينه‌هاي از ياد رفته» ارائه كرد.
    وي «آيين آقاميركي» را پديده‌اي بديع دانست و گفت: «ابداع شيوه آقاميرك اصفهاني، پديده‌اي بديع بود كه سبب تحولات بسيار و نوآوري‌هايي شد كه حتي در روند زندگي مردم، اعم از خاص و عام، اثرگذار بود. يكي از اين موارد پديده ساخت مروحه به صورتي شكيل و سرشار از زيبايي بود، كه سوابق ساخت اين ابزار تلطيف هوا و نشاط و چگونگي استفاده از آن، در آثار تصويري هنري از عهد باستان تا بعد از ظهور اسلام، باقي است.»
    هراتي افزود: «ابداع آيين آقاميركي سبب تحول در ساخت گونه‌هاي مختلف آن شد و حتي در هنر و اقتصاد منطقه تأثير گذاشت. به طوري كه امروزه هم نمونه‌هايي از آن همچنان باقي است. در متون مختلف نسخه‌هاي خطي و ادبيات ما و همين طور در مجلس بازي‌ها اين آيين همواره قسمتي از كار هنرمند را تشكيل مي‌داده است.»
    
    

    در ادامه عمار حقيقي، محقق و پژوهشگر، در مقاله خود تحت عنوان «نقش‌هاي سرنموني» به بررسي نقوش سفالينه‌هاي شهر سوخته پرداخت و گفت: «شهر سوخته با قدمتي ديرينه، تمدني است كه آثار و بقاياي قابل توجهي از خود به يادگار گذاشته است. در اين تمدن، با وسعتي 150 هكتاري با موجوديت وابسته به رودخانه هيرمند، آثار و بقاياي كثيري مانند ظروف سفالين، كشف شده است.»
    وي اين تمدن را از محورهاي مهم تمدن باستان ناميد و افزود: «اين تمدن همچون پلي، تمدن‌هاي شرقي و شبه قاره هند را به تمدن بين النهرين مرتبط مي‌كرده. اين شهر داراي كارگاه‌هاي بزرگ سفال‌سازي بوده كه به منظور صادرات به ديگر منطقه‌ها ساخته شده بود.»
    عمار حقيقي در مقاله خود ضمن ارائه نقوش موجود در سفال‌هاي يافته در شهر سوخته، اين نقوش را با نقوش متقدم و متأخر، تطبيق داده و بررسي كرد.
    طهماسبي: ترمه در صورت توجه، موجب جلب گردشگر مي‌شود
    يكي از كارشناسان هنرهاي سنتي معتقد است ترمه هنري است كه در صورت توجه، قابليت جلب گردشگر را دارد.
     مليحه طهماسبي، كارشناس هنرهاي سنتي، در نشست صبح دومين روز گنجينه‌هاي از ياد رفته، كه صبح دوشنبه، 26 آذر، در مجموعه فرهنگي و هنري آسمان وابسته به فرهنگستان هنر، برگزار شد، ترمه را واژه‌اي هندي به معني سرو معرفي كرد كه توسط تجار از كشمير وارد ايران شد و در دوران صفوي به اوج خود رسيد و به مرور زمان رونق خود را از دست داد:‌ «منشأ‌ ترمه مشخص نيست؛ اما بيشتر كارشناسان معتقد هستند، تجار اين كالا را از كشمير به ايران آوردند. در ابتدا زرتشتيان يزد به استفاده از آن پرداختند. ترمه عمري 400 ساله دارد و هنري است كه در صورت توجه بيشتر قابليت جلب گردشگر داشت؛ اما به دليل كمبود مواد اوليه ديگر توليد نمي شود و امروز تنها در يزد بافته مي‌شود.»
    او همچنين طرح پارچه و رنگ را دو عامل تأثيرگذار در ترمه دانست. و گفت: «پس از قرن هجده و نوزده براي برجسته‌تر كردن هنرهاي به كار رفته بر روي ترمه مانند مليله دوزي، رنگ‌هاي تيره در اين نوع بافت به كار گرفته شد.»
    
    

    در ادامه برنامه سروناز قانعان، كارشناس ارشد مهندسي نساجي، به بررسي رنگ نيلي در بافت‌هاي سنتي پرداخت: «رنگ نيلي، آبي شاخص است. رنگي ميان آبي و بنفش كه از قديمي‌ترين انواع رنگ‌ها به حساب مي‌آيد. اين رنگ از 1400 سال قبل از ميلاد، در هند استفاده مي‌شد. اين رنگ در تمدن‌هاي باستاني مانند پرو، آفريقا، ايران، مصر و... كاربرد داشته است.»
    او ارزش نيل را به رنگ فوق العاده ثابت آن نسبت داد. وي اشاره كرد: «با توجه به پيشينه تاريخچه رنگرزي در ايران، لزوم به‌كارگيري رنگ نيل در هنرهاي سنتي و به ويژه قالي بافي وجود دارد.»
    
    

    محمود صحرانورد، كارشناس هنرهاي سنتي نيز در مقاله خود با عنوان «ورشوسازي ايران، بروجرد-دزفول» در مورد چگونگي ورود ورشو به ايران گفت: «ورشو آلياژي است كه از سال 1840 تا 1848 در انگلستان متولد شد و آلمان و ايتاليا جزء صادر كنندگان آن بودند؛ ولي چون اين نوع فلز از ورشو در لهستان وارد ايران شد، به ورشو شهرت يافت و در دزفول و بروجرد به اوج رسيد.»
    وي افزود: «با توجه به رنگ نقره‌اي و سختي ورشو، قلم‌كاران آن را به‌جاي ورقه‌هاي برنجي استفاده مي‌كردند؛ اما با آغاز جنگ جهاني دوم، ورود ورشو به ايران قطع شد و به همين دليل قلم سازان به روش‌هاي ديگري روي آوردند. البته با پايان جنگ، بار ديگر ورشو وارد ايران شد.»
    صحرا نورد در پايان سماور، ‌سيني، جا استكاني،‌ لوازم غذاخوري و... را از ديگر محصولات ورشو بيان كرد.
    

    

    

     




 
  پيشخوان
  مراکز آموزشی
  مرکز تحقيقات فرش دستباف ايران
  تورهای آموزشی گردشگری فرش دستباف Persian Carpet Educational Tours
  بانك جامع اطلاعات نان و گندم ايران
  پژوهشکده هنرهای سنتی سازمان میراث فرهنگی
  همایش گنجینه های از یاد رفته هنر ایران
    کليه حقوق متعلق به سايت اطلاع رساني فرش ايران است
نقل مطالب به هر شکل تنها با ذکر عنوان و نشاني سايت مجاز است
CARPETOUR.COM   2000-2009 All Rights Reserved.