بانک جامع اطلاعات فرش و دست بافته های ایران
 

  جستجو
 موزه فرش  
بازرگاني سبحه
 OldCarpet.com  
 مجله گره  
 مجله هالي
 سازمان توسعه تجارت ايران
 Miri Iranian Knots
 ICOC
 Araghchi Carpet
 DOMOTEX
 مرکز ملي فرش
 فرش در آيينه مجلات
 دسترسي اعضا
نام:
رمز عبور:


عضو جديد








 

نسخه چاپ

 ارسال براي ديگران

 بازگشت




تاريخ درج: 26/2/86


مرتضی فرجی در مراسم یاد بود استاد خلیل درودچی : در این دنیای گذر ، خوشا به حال کسی که از خود اثری باقی می گذارد



86/2/26 - کارپتور
    
    ساعت 30/4 بعد از ظهر روز یکشنبه 25 اردیبهشت مجلس یاد بود از سوی مرکز ملی فرش ایران و پژوهشکده هنرهای سنتی سازمان میراث فرهنگی ، اعضا و هیات مدیره اتحادیه صادرکنندگان ، اساتید و مدرسین صنایع دستی و فرش ، دست اندر کاران طراحی ، مرمت و تولید و جمعی از دانشجوان و علاقمندان به فرهنگ و هنر در این مراسم حضور صمیمی به هم رسانده بودند .
    مراسم با قرائت قرآن و فاتحه افتتاح گردیده و سید رضی میری به عنوان اولین سخنران پشت تریبون قرار گرفت. او ضمن تسلیت درگذشت استاد با اشاره به اقدام مرکز ملی فرش ایران گفت: "من از مرکز ملی فرش ایران بخاطر برگزاری این مراسم تشکر می کنم گرچه معتقدم که در واقع مرکز ملی فرش ایران خود صاحب عزاست"
    میری د ادامه افزود : " در فرش کشور لایه های مختلفی با کیفیت و کمیت های ویژه خود دارد . لایه های موجود به لحاظ کمی مناسبند ولی از جهات کیفی مشکلاتی دارند . کمترین مشکلات در لایه معلمی است و امروز این مجموعه کوچک و ارزشمند یکی از گرانقدر ترین افراد خود را از دست داده است"
    میری اضافه کرد " ما باید قدر نیرو های ارزشمند مان را بدانیم . گرچه درودچی در مرتبه ای قرار داشت که کمتر کسی را میتوان معادل او پیدا کرد ولي در عین حال افراد بسیاری هستند که در این زمینه و سایر بخش ها خدمات ارزنده ای کرده و می کنند و لازم است پیش از اینکه از میان ما بروند قدردان زحماتشان باشیم . بعد از این مجلس صبر نکنیم که باز در غیاب یکی از او قدردانی کنیم و این وظیفه مرکز ملی فرش ایران است"
    رضی میری با اشاره به نقش نخبگان افزود : " این باغ گل اگر رها شود جنگلی می شود که اگر آراسته نباشد کسی را محضوظ نمی کند ولی باغبان ابن باغ به عنوان مرکز ملی فرش با حفظ آن و در ویترین گذاردن آن می تواند سر مشق هائی بسازد که در آینده همانطور که درودچی می خواست فرزندانش جای او را بگیرند " .
    رضی میری در پایان سخنانش از دکتر مرتضی فرجی رئیس مرکز ملی فرش ایران دعوت کرد تا برای جمع صحبت کند مرتضی فرجی در ابتدای سخنان خود پس از عرض تسلیت استاد گفت: " ترجیح میدهم مطلب کوتاه خود را با شعری که تناسب بسیاری با این مجلس دارد شروع کنم که :
    زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
    هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
    صحنه پیوسته بجاست
    خرم آن نغمه که مردم به سپارند به یاد "
    وی اضافه کرد : "دنیا محل گذر است و در این دنیای گذر، خوشا به حال آنانکه از خود اثری بر جای می گذارند که تا این آثار هستند آنان نیز زنده اند. بزرگانی که حالا در بین ما نیستند آثارشان باعث می شود که همیشه به یاد باشند " .
    فرجی اضافه کرد : " درودچی همیشه هست. چون آثارش همیشه هست. چون آثار هست درودچی هم هست".
    
    پس از سخنرانی رئیس مرکز ملی فرش ایران از سید عبد المجید شریف زاده رئیس پژوهشکده هنر های سنتی دعوت شد تا پشت تریبون قرار گیرد . او یکی از افرادی است که در چند سال گذشته از نزدیک با استاد درودچی همکاری فعالانه داشته است . شریف زاده پس از قرار گرفتن در جایگاه به شدت گریست و با اشاره به تصویر فکور و توام با سکوت درودچي گفت : "این تصویر انتخاب زیبایی برای پوستر دودچی است. او واقعا همواره تلاش داشت تا کمتر بگوید و بیشتر عمل کند و هر گاه که مطلبی می گفت مشکل گشا و ختم کننده بود " .
    شریف زاده در وصف روحیات استاد درودچی از این شعر استمرار کرد که: " من نه آنم که تراوش کند از من گله ای ، میدهد خون جگر رنگ به این رو چه کنم؟ استاد درودچی مظهر همراهی و همکاری و صبر بود و در مقابل کار هیچ وقت گله و شکایت نکرد" .
    شریف زاده اضافه کرد : "درودچي متعهد ترین انسان بود و چقدر عاشقانه کار کرد " .
    بعد از سخنان شریف زاده ، دکتر حسین یاوری به جایگاه دعوت شد او در ابتدا در مقابل تصویر استاد تعظیم کرد و سخنان خود را بعنوان یار و دوست 35 ساله با اندوه فراوان با این بیت آغاز کرد که : از شمار دو چشم یک تن کم – وز شمار خرد هزاران بیش .
    و در ادامه افزود : " 17 اردیبهشت سخت ترین روز زندگی من بود . روزی که پدر و مادرم را به خاک سپردم که خلیل بود . روزی که برادرم را به خاک سپردم خلیل بود و روزی که خواهرم را از دست دادم هیچ کدام به اندازه دو شنبه (روز وفات استاد) سخت نبود . 35 سال اخیر زندگیم مزین است به رفاقت با او و تا زنده ام رفاقتش با من خواهد ماند " .
    یاوری اضافه کرد : "خداوند تمام نا خالصی ها را از او گرفته بود . انسان با این استاندارد ها و اندازه ها ندیدم ، هیچ پاداشی را قبول نکرد . در طول سه سال کار در دانشگاه کاشان یک ریال نگرفت و در 2 ترم اول حقوق اساتید را از جیبش داد . در عین نیاز بی نیاز بود و روح بلندی داشت. در اطلاعات و دانش بی نظیر بود . چقدر سواد و اطلاعات داشت و دریغ نمی کرد و همه را تقدیم می کرد " .
    یاوری افزود : " درودچی همه هوشش را برای دفاع از مردم بکار گرفت . مردم همه آمال و آرزویش بودند " .
    یاوری افزود: " رفتن زود هنگام خلیل درودچی چند تذکر ه همراه داشت . یکی اینکه چرا تا وقتی زنده بود قدرش را ندانستیم ، و دیگر اینکه چرا در سازمان سنایع دستی اینقدر او را اذیت کردند " .
    دکتر یاوری گفت : "این اواخر فرهنگستان تا حدودی این مرد را فهمید . مهندس میر حسین موسوی و دکتر علی رجبی و دیگران او را فهمیدند و فقدانش را نیز خوب درک می کنند " .
    او با اشاره به پیام دکتر صباحی گفت : " صباحی در تماس تلفنی گفت که با تمام وجود متاسفم ما خلیل درودچی را باز هم خواهیم دید " .
    یاوری در ابتدا تاکید کرد : " هنر ایران یک خدمتگزار و یک مرد بزرگ را از دست داد . روستایی ها ی ایران یک یاور را از دست دادند . فرهنگ ایران انتظار داشت که از این بزرگوار ثمره بیشتری ببرد . او نسبت به مردم ، خدا و رفقا یکطرفه بود . او عشق یکسره بود و احساس بدهکاری به ملتش می کرد" .
    در پایان مراسم ، لوح سپاس از سوی مرکز ملی فرش ایران و توسط دکتر مرتضی فرجی به همسر استاد اهدا شد .
    متن لوح سپاس مرکز ملی فرش ایران 




 
  رويدادها
  مقالات
  گفتگو
  دنياي نشر
  گزارش
  نقد و نظر
  قوانين و مقررات
    کليه حقوق متعلق به سايت اطلاع رساني فرش ايران است
نقل مطالب به هر شکل تنها با ذکر عنوان و نشاني سايت مجاز است
CARPETOUR.COM   2000-2009 All Rights Reserved.